Suç ve Ceza-Dostoyevski 1. ve 2 Cilt

Suç ve Ceza – I

Ortalığı kavuran bir Temmuz yazının akşamı… Genç adam S… Sokağındaki pansiyonundan dışarıya çıktı. Sanki bir tereddüt hâkimdi delikanlıda. Aynı tereddüdü yaşayan ayakları onu yavaş yavaş K… Köprüsüne doğru götürmeye başladı.
Onun için en büyük tehlike ev sahibi kadınla karşı karşıya gelmekti. Ama bu tehlikeyi kolayca başından savmıştı. Beş katlı bir apartmanın tavan arasında kalıyordu. Küçücük bir gözdü dairesi. İlk görende bir odadan çok bir dolap izlenimi uyandırıyordu. Yemek ve hizmet için tuttuğu bir kadınla beraber kalan delikanlının hemen altında ise ev sahibi kadın vardı. Her sokağa çıkışında, istemeden de olsa kadının dairesinin önünden geçiyordu. Evin kapısı anlaşılmaz bir nedenden dolayı sürekli açıktı. Bu onu hep utandırır, sıkıntıyla suratını buruşturmasına sebep olurdu. Doğrusunu söylemek gerekirse biraz korkuyordu da. Çünkü pansiyoncu kadına azımsanamayacak tutarda bir borcu vardı. İşte ondan kaçmasının asıl sebebi buydu.

Suç ve Ceza – II

Delikanlı içinden bir kez daha: “Acaba hâlâ rüyada mıyım? Olanları neden bir türlü anlayamıyorum?” kuşkularını geçirmeye başladı. Şüpheyle, dikkatini bir noktaya dikerek bu davetsiz misafire bakıyordu. Sonunda şaşkın bir halde:
– Sividrigaylov mu? Bu ne saçmalık? diye söylendi.
Ama delikanlının aksine, misafiri oldukça rahattı ve kendinden emindi:
– Bay Raskolnikov buraya iki sebepten ötürü geldim. İlki, sizinle ilgili öyle ilginç hikâyeler anlattılar ve sizi o kadar övdüler ki, sizi çok merak ettim. Anlayacağınız sizinle tanışmak istedim. İkincisi ise doğrudan doğruya kız kardeşiniz Duçenka ile ilgili. Burada çıkarı olan tek kişi yine kız kardeşiniz. Bana bu konuda yardım etmenizi istiyorum. Kız kardeşiniz beni sevmiyor; hatta görmek bile istemiyor. Ama eğer siz yardım eder, kardeşinize beni tavsiye ederseniz bu görüşme mutlaka gerçekleşecek ve tatlıya bağlanacak Bay Raskolnikov.
Raskolnikov sözünü keserek:
– Bana hiç güvenmeyin, dedi.